Анын арачылыкка болгон кызыгуусу, күйөөсү менен бул иш менен алектенүүгө чечим кабыл алгандан кийин башталган. «Мага 34 жаш, Ичке-Сууда туулгам жана жергиликтүү мектепти аяктагам. Менин жолдошум Көөчүдөн, биз 13 жылдан бери бирге жашап, төрт баланы тарбиялап жатабыз. Менин кайын атамда арачылык бар эле, күйөөм бала кезинен бери арачылык менен алектенет. Мен бул процесске катыша баштадым, үйрөнүп», — деди ал.
Алар өзүнчө жашай баштаганда, кайын ата-энеси аларга 10 уя өткөрүп беришкен. Өткөн жылы алар уялардын санын 20га чейин көбөйтүштү.
2024-жылдын майынан сентябрына чейин үй-бүлө уяларды жайытка алып барып, 500 килограммдан ашык бал жыйнашты. Сатып алуучулардын арасында жергиликтүү тургундар жана чет элдик туристтер да болду. «Абрикос гүлдөгөндө, биз уяларды Кичи-Оруктуга, андан кийин Джети-Огуздагы барбарис талааларына, кийин Ынтымак айылындагы эспарцет талааларына алып бардык. Биринчи балды ошол жерде жыйнадык, андан кийин Каркыра өрөөнүндөгү жайыттарда уланттык. Биздин 20 уя 200 миң сом киреше алып келди. Биз төрт түрдөгү балды сунуштап, килограммын 450–500 сомдон саттык», — деп тактады Элнура.
Бал сатып алуучулар арасында казактар, россиялыктар жана Европа менен Америкадан келген туристтер болду. «Алар биздин балдын даамын жана жытын белгилешти, аны тоо чөптөрү берет. Адамдар балды кубаныч менен сатып алышты. Бирок, ар бир иште сыяктуу эле, кыйынчылыктар да бар. Аралардын күтүүсүнө кылдат мамиле керек: аларды дарылоого, тамактандырууга, витаминдер менен камсыздоого туура келет. Аралар ооруп калышы мүмкүн, эгер инфекцияланган уяны дарылбаса, бардык араларды жоготуп алууга болот. Биз бүт үй-бүлөбүз менен оорулардын алдын алуу үчүн чараларды көрөбүз», — деп кошумчалады ал.
Келечекте Элнура уялардын санын көбөйтүп, бизнесин өнүктүрүүнү пландаштырууда, кирешени көбөйтүү үчүн туристтерди тартууну көздөп жатат.
