«1993-жылдан бери «Манас Ордо» комплексинде иштейм. Мен келгенде музей курулуш стадиясында эле. Анын ачылышы 1995-жылдын августунда, Манастын 1000 жылдыгына арналган, өлкөнүн бардык жеринен келген делегаттардын катышуусунда болду. Музейди ачкан биринчи президент Аскар Акаев болду. Карьерамдын башында музейде иштедим, андан кийин билет сатуу боюнча кассир болуп иштедим, анткени менин бухгалтердик билимим бар. Андан соң музейдин дүкөнүндө сатуу боюнча кызматкер болуп өттүм, кийин «Айкөл» фондуна бухгалтер-кассир болуп иштедим, азыр болсо материалдык эсепти жүргүзүп жатам», - деди А. Алымбаева.
Ал 32 жылдан бери турмушка чыкканын белгиледи.
«Алгач Таалайбек менен сүйлөшкүм келген жок, бирок салт боюнча ал мени «ала качуу» жолу менен уурдап кетти. Чыныгы сүйүү бирге жашаган соң гана келди окшойт. Биз беш баланы тарбияладык, үй салдык жана жер иштеттик. Эки кызыбыз турмушка чыкты, уулубуз да үйлөнгөн. Бизде университетте окуган дагы бир кыз жана мектепке бара турган кичинекей уулубуз бар. Азыр биз күйөөм менен ар бир мүнөттө бактылуубуз», - деп бөлүштү Алымбаева.
Ал балдары жана күйөөсү менен болгон бир кубанычтуу күндү эске алды:
«Балдарыбыз мектепке бара баштаганда, 1-сентябрда күйөөм экөөбүз базарга кийим жана мектепке керек-жарактарды сатып алууга бардык. Кенже кызым менен күйөөм жоголуп кетти. Биз улуу кызым менен аларды издеп, чарчап, күтүп калдык. Анан алар кубанычтуу келип, кызыбыз бир нерсени жашырып жатты. Жакындап барып, алар анын сүйүктүү куколу үчүн арбадан сатып алышканын билдик. Экиси да жаркырап, кызыбыздын көздөрү бактылуулуктан жаркырап турду. Мен күлдүм, бирок күйөөмдү сатып алуунун ордуна баламен ойногону үчүн бир аз урушуп да алдым. Бирок ошол күндүн жылуулугу жүрөктө калды. Андан кийин биз баарыбыз биргеликте түшкү тамактандык жана балдарды мектепке даярдоону уланттык. Алар үчүн 1-сентябрда жаңы формада мектепке баруу чыныгы майрам болду. Бул күн биздин үй-бүлөбүздөгү эң бактылуу учурлардын бири болуп калды. Ошол учурдун эскерүүлөрү жүрөктү жылытат. Убакыт ушунчалык тез өтүп жатат: дагы кечээ мен кичинекейлерди колумда кармап жүрсөм, бүгүн алар өзү ата-эне болуп калышты».
