Turmush агенттигинин кабарчысы анын кесиптик жолу, жашоо тажрыйбасы жана келечекке болгон көз караштары тууралуу сүйлөштү.
Айгүл Курманалиева 1970-жылдын 14-майында Ат-Башин районунун Баш-Кайыңды айылында дыйкан үй-бүлөсүндө төрөлгөн. Орто билимди Чыпая Асеков атындагы орто мектепте алган. 1987-жылы Нарын медициналык училищесине кирип, балдар медсестрасы адистигин алган.
Эмгек жолун 1990-жылы Ат-Башин райондук ооруканасынын кан борборунда медсестра болуп баштаган. Бул жерде 1990–2004-жылдары иштеп, баалуу тажрыйба топтогон.
Андан кийин 2004–2008-жылдары Санитардык-эпидемиологиялык борбордо СПИД боюнча лаборант болуп иштеген. Министрликтин буйругу менен 2008–2009-жылдары кайрадан кан борборуна которулуп, медсестра болуп ишин уланткан.
2008-жылдан бери азыркыга чейин Ат-Башин районунун Жалпы дарыгерлик практика борборунун кабыл алуу бөлүмүндө иштейт.
- Неге бул кесипти тандадыңыз?
- Балалыгымда мугалим болууну каалачумун. Балдарды тизип, оюнчук менен «сабак» өтчүмүн. Арабаев атындагы университетке математика жана физика факультетине кирүүгө аракет кылдым, бирок өтпөй калдым. Ата-энемдин кеңеши менен медициналык училищеге кирдим, ошондон бери ушул кесипте иштеп келе жатам. Жумушумду сүйөм жана сыйлайм. Тандалган жолум үчүн бир да жолу өкүнгөн жокмун. 2020-жылы пенсияга чыксам да, иштешимди улантып жатам.
- Кабыл алуу бөлүмүндөгү иштин өзгөчөлүгү эмнеде?
- Кабыл алуу бөлүмү — өтө жооптуу. Анткени бейтаптар биринчи кезекте ушул жерге кайрылышат. Биздин милдет — шашылыш биринчи жардам көрсөтүү жана бейтапты тиешелүү бөлүмгө убагында жөнөтүү.
- Психологиялык чыңалууну кантип жеңесиз?
- Ооруканаларга эч ким «жакшы жашоодон» келбейт. Туулуу бөлүмдөн башка, калган бейтаптардын бардыгы ден соолук көйгөйлөрү менен келишет. Ошондуктан, ар бирине сабырдуу мамиле кылуу керек. Кээде келишпестиктер болот, бирок баарын тынчтык менен чечүүгө аракет кылам. Конфликтке жеткирбөөгө аракет кылам.
- Сиздин оюңузча, медсестралык иштин келечеги кандай болот?
- Буга чейин баары кагазда жүргүзүлчү. Азыр биз компьютердик базага маалыматтарды киргизип иштейбиз. Келечекте система толугу менен электрондук болуп калаарына үмүттөнөм. Заманауи аппараттар жана инструменттер жетиштүү болсун, жана Нарын облусундагы бардык ооруканаларда өнүккөн өлкөлөрдөгүдөй шарттар түзүлсүн.
- Медсестра болууну каалаган кыздарга кандай кеңеш бересиз?
- Ар бир адам кесипти өзүнүн жөндөмдөрүнө жараша тандашы керек. Медицина тармагын тандагандар жакшы окушуп, жумушун сүйүшү керек. Жумуш адамдар менен байланышкандыктан, жогорку адамдык сапаттарга ээ болуу маанилүү. Тазалыкты, этиканы жана деонтологияны сактоо, ошондой эле өз укуктарын жана бейтаптын укуктарын билүү керек.
- Устайсызбы же жумушуңуздан тажап каласызбы?
- Албетте, болот. Биз күндүз жана түнү сменага чыгабыз. Ар кандай абалдагы адамдар келет. Кээде катуу сөздөрдү угууга туура келет. Бирок бул жумуштун өзүнүн кубанычы да бар: сиз үй-бүлөңүздү каржылайсыз, адамдарга жардам бересиз. Биздин кесибибиз ар түрдүү жана кызыктуу.
- Эң эсте калган окуя кайсы?
- Окуялар көп. Бир жолу ата-энеси үч жашар баланы алып келишти. Ата унаа үчүн колдонулуучу желимди ачык калтырып кеткен. Бала ойноо учурунда желимди чайкап, чачыраган желим көзүнө түшүп кеткен. Биз дароо көздөрүн суу менен жууп, ооруну басаңдатуучу уккол салып, дарыгердин көрсөтмөсү боюнча Нарын шаарындагы көз дарыгына жөнөттүк.
